Voor mij zit de vakantie er voor het grootste deel op. ‘t Is te zeggen, blokken noem ik niet echt vakantie. Mijn stage van het zeilen was zo ongelofelijk vermoeiend, nooit gedacht dat er zoveel tijd in die stagevoorbereiding kroop. Zeker de dagen dat ik in Gent zat, want dan moest ik om 7.05 de trein hebben. De eerste dag liep natuurlijk al grandioos mis. Ik moest er pas om 8.30 zijn, dus ik kon de trein van 7.25 nemen. Nu vertragingen op de lijn Gent-Antwerpen dat komt wel al eens voor dus ik was blij dat mijn trein op tijd was. Tussen Dampoort en Lokeren kregen we te horen dat er een defecte spoorwegovergang was, waardoor de trein trager moest rijden. Dit zou voor 5 minuten vertraging zorgen. 5 minuten valt nog mee dacht ik bij mijn eigen, als de trein dat straks een beetje inhaalt en ik wat harder doortrap op de fiets, dan moet dat lukken. Een beetje later komt er de melding dat er nog twee defecte spoorwegovergangen zijn. Dit wordt dus een vertraging van 15 min. In Lokeren krijgen we te horen dat er toch wel wat meer aan de hand is : de bovenleiding is beschadigd, nog wat vertraging. De trein rijdt nog verder naar Sint-Niklaas. Daar krijgen we te horen dat er een defect vertreksein is, en dat we dus moeten wachten. Nog wat later : er is maar een spoor beschikbaar tss A’pen en Sint-Niklaas, we moeten wachten tot de trein uit de andere richting er is. Nog wat later : door de grote vertraging is deze trein beperkt tot Sint-Niklaas. Reizigers met bestemming A’pen worden verzocht om over te stappen op de trein met bestemming Mechelen. Dat vond ik er toch een beetje overgaan, dus ging ik zien voor een bus. Toen ik daar vroeg hoe lang die er over deed naar Linkeroever was het antwoord : geen idee, door het noodweer moeten we een omweg maken, maar normaal 40 min. Toch maar de bus gepakt dan. Om 9.45 stond ik aan het Galgeweel voor mijn eerste stagedag, anderhalf uur te laat. Murphy en van die dingen…
De stage zelf ging soms ongelofelijk goed, soms was het de totale ramp. Dit was vooral afhankelijk van de hoeveelheid wind. Met als gevolg dat mijn stagebegeleider op het einde van de week voor een dilemma stond. Gelukkig sloeg de weegschaal naar de goede kant, en ben ik er toch door.
De volgende twee weken zou mijn werk het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed (VIOE) zijn. Meerbepaald de cel Maritiem erfgoed. Ik had geen idee wat mij te wachten stond. Dit kwam ik al snel te weten : het archief Panesi. Een scheepsbouwer uit Oostende. Ze hadden ergens een hoop scheepsplannen gevonden. Die moesten gexefnventariseerd en ingescand worden. Ze werden op een 200-tal geschat. Dat was een onderschatting van jewelste. Na twee weken inscannen en inventariseren stond de teller op een 400-tal. Vermoedelijk zaten we in de helft…
Vrijdag heb ik direct na mijn werk de trein richting Dranouter genomen. Vrijdag stonden Kadril, Bart Peeters en Axelle Red op het programma. Kadril was super, Bart Peeters was het beste van het hele weekend. Een hele Kayam die na het optreden nog "Heist aan zee" zit mee te neuriexebn. Naar Axelle Red ben ik uiteindelijk niet geweest wegens best wel moe. Zaterdag stonden Boombal, Ambrozijn, Absynthe Minded, Admiral Freebee en Sinead O’Connor op het programma. Boombal was in een veel te warme tent, Ambrozijn was leuk. Bij Absynthe Minded ben ik in slaap gevallen; ‘t was zo m’n ding niet en van Admiral Freebee heb ik alleen het laatste kwartier gezien. Sinead O’Connor loste de verwachtingen toch niet in. Daarna nog een muntthee en een henna-tattoo laten zetten. Zondag kwam de Bende van Dadizele dan naar Dranouter Plaats, dus heb ik de wei eigenlijk niet gezien. ‘s Avonds zat ik terug in Gent.
Ondertussen heb ik de laatste Harry Potter ook nog uitgelezen. Hij was goed, maar ik ga de Nederlandse versie toch ook nog eens lezen. Spijtig dat het de laatste was.
Vanaf vandaag zijn we erin gevlogen voor de tweede zit. "De kleermakers en de keizer" zullen de komende 14 dagen mijn beste vrienden worden. Helaas…